خوش به حال من و دریا و غروب و خورشید

و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید

رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست

چه سر وقت مرا هم به سر وعده کشید

به کف و ماسه که نایاب ترین مرجان ها

تپش تب زده نبض مرا می فهمید

آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد

مثل خورشید که خود را به دل من بخشید

ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم

هیچکس مثل تو و من به تفاهم نرسید

خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد

ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید

من که حتی پی پژواک خودم می گردم

(محمدعلی بهمنی)

بخوان ما را، منم پروردگارت، خالقت از ذره ای ناچیز

صدایم کن، آموزگار قادر خود را ،قلم را علم را، من هدیه ات کردم

بخوان ما را، منم معشوق زیبایت، منم نزدیکتر از تو به تو

اینک صدایم کن، رها کن غیر ما را، سوی ما بازآ

منم پروردگار پاک بی همتا، منم زیبا، که زیبا بنده ام را دوست میدارم

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا

و (دایم در شب و روز) نام خدا را یاد کن و 

به کلی از غیر او علاقه ببُر و تنها به او بپرداز

سوره مزمل، آيه 8

ای عشق، ‌امید، آرزوها           خسته نشوید در دل من

(نيما يوشيج)

آنکه تا پایان باران میماند،

پاداشش رنگین­ کمان است.

معبود من

من آنم که بدي کردم

من آنم که گناه کردم

من آنم که غفلت کردم

من آنم که پيمان بستم و شکستم

...

اکنون بازگشته‌ام

پس تو درگذر و ببخش اي خداي من!

(بخشی از دعای امام حسین (ع) در روز عرفه)

ترجمه دکتر علی شریعتی

پس مرا ياد كنيد [تا] شما را ياد كنم و 

شكرانه ‏ام را به جاى آريد و با من ناسپاسى نكنيد.

هركس به خدا توكل كند،

دشواري­ ها براي او آسان مي­ شود و

اسباب انجام كارش فراهم مي­ گردد.

امام علي (ع)

در طلب رضای خدا راه صبر پیش می‌گیرند و نماز به پا می‌دارند و